“सिमाना´´

बरु म
आकाशवासी भैदिए हुन्थ्यो
आकाशमा न सिमाना हुन्छ न देश
जता बस्न छुट हुन्छ,
जे गरौ आफ्नै मर्जी !
बिडम्बना !
म त्यस्तो देशमा छु
जहाँ-
सिमानाले रुवाउँछ,
गरिबिले पिरोल्छ,
त कहिले
अन्याय,अत्याचार

भ्रष्टहरुको हर्कतले रुवाउँछ ।

रुन चै साँच्चै रुवाउँछ,

रुनु अनौठो नहोला,
किन कि !
रुवाई पहिलो क्रिया हो,
जुन,
भर्खर जन्मेको शिशुले जान्दछ
तसर्थ,
रुनु
ज्युँदो रहनुको संकेत हो ।

अरु थुप्रै कुराको संकेत हो-
रुवाई !

जन्मने बित्तिकै
किन रुनु भो ?

यो जवाफ दिन
तपाई एक्छिन मौन भए झै
आज सरकार मौन छ-

माटो बेचिदा
इतिहास मेटिदा…!

कास,
म सरकार भएको भए
मै पनि
शान्त बस्थेँ
किन कि,
म बुद्धको देशको मान्छे
मलाई शान्त बन्न आउँछ ।

शान्त बन्नुको अर्थ ?

म सानो छ्दा,
काम बिगार्थेँ, र
बा´ को अगाडि शान्त हुन्थेँ
गल्ती गर्थेँ, र
गुरुको अगाडि शिर झुकाउथेँ ।

म सरल प्रश्न सोध्न चाहान्छु ।
ए सरकार !
तिमी चुप छौ किन ?
कि तिमिले,
मैले बा´को रेडियो बिगारे जस्तै,
देश बिगार्यौ ?

र मौन छौ ?

प्रयाश दुमि राई
खोटाङ

तपाईंको प्रतिकृया